Zjazd animatorów Biblii 2014 w Archidiecezji Przemyskiej

Zjazd animatorów Biblii 2014  

 w Archidiecezji Przemyskiej

s. Katarzyna Połunkiszkis SFMI      Radio FARA

W sobotę 13 września w WSD w Przemyślu odbył się doroczny zjazd członków i kandydatów Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II oraz parafialnych grup biblijnych.

- Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił ks. prof. Stanisław Haręzga, moderator Dzieła Biblijnego Archidiecezji Przemyskiej. Spotkanie odbywało się pod hasłem „Jesteśmy wspólnotą Słowa Bożego”. Pogłębieniu tej świadomości służyły poszczególne punkty programu zjazdu.

- Po Eucharystii w auli seminaryjnej dr hab. Krzysztof Mielcarek, prof. KUL, wygłosił wykład pt. „Łukaszowa wizja Kościoła jako wspólnoty słowa Bożego”.

- Następnie na scenie auli Instytutu Teologicznego młodzież z Zespołu Szkół Publicznych nr 1 w Ustrzykach Dolnych zaprezentowała program słowno-muzyczny, który był swoistym hołdem dla Biblii.

- Po przerwie uczestnicy zjazdu wysłuchali świadectwa animatorki Dzieła Biblijnego z Poznania Heleny Czekalskiej pt. „Krąg biblijny w parafii na przykładzie Parafii pw. Świętych Aniołów Stróżów w Poznaniu. Prezentacja multimedialna miała na celu wskazanie na sposoby propagowania Biblii w małych wspólnotach i rodzinach.

- Na koniec ks. prof. Stanisław Haręzga podsumował spotkanie i przedstawił plany na najbliższy czas. W Archidiecezji przemyskiej działają 34 grupy biblijne. W zjeździe wzięli udział ich przedstawiciele oraz absolwenci Studium animatora biblijnego w liczbie ponad 100 osób.

Galeria zdjęć

http://przemyska.pl/2014/09/18/zjazd-animatorow-biblii-2014/

                                        Kaplica w WSD w Przemyślu

 

Msza św. w Kaplicy

 

ks.prof. Stanisław Haręzga moderator Dzieła Biblijnego 

w Przemyślu w trakcie głoszenia homilii

 Msza Święta

 

Uczestnicy Zjazdu na Mszy św. 

ks.prof. Stanisław Haręzga  wita gości w auli seminaryjnej

dr hab. Krzysztof Mielcarek, prof. KUL, 

 

Występ młodzieży z Zespołu Szkół Publicznych nr 1 

w Ustrzykach Dolnych

Zespół Szkół Publicznych nr 1 

w Ustrzykach Dolnych po występie

Helena Czekalska z mikrofonem przy komputerze i rzutniku

z Parafii pw. Świętych Aniołów Stróżów w Poznaniu

 

 materiały przywiezione z Poznania, 

które były wykorzystywane w Niedzieli i Tygodniach Biblijnych

do rozdania wśród uczestników Zjazdu

 w kolorowych rulonikach wersety biblijne i przysłowia biblijne

 

 po wykładzie... 

ks. prof. Stanisław Haręzga

Helena Czekalska  i  Bogumiła Szlachetka

 

                                   

Więcej  zdjęć oraz wykłady na stronie ;

http://przemyska.pl/2014/09/18/zjazd-animatorow-biblii-2014/

 

Modlitwa pięciu palców

Modlitwa pięciu palców

(autor: papież Franciszek,

gdy był arcybiskupem Buenos Aires)

 

1. Kciuk jest palcem, który jest najbliżej ciebie. 
Zacznij więc modlitwę modląc się za tych, którzy są ci najbliżsi. 
Są to osoby, które najłatwiej sobie przypomnieć.   
Modlić się za tych, których kochamy to słodki obowiązek.

2. Sąsiedni palec jest palcem wskazującym. 
Pomódl się za tych, którzy wychowują, kształcą i leczą. 
Oni potrzebują wsparcia i mądrości by prowadzić innych 
we właściwym kierunku. 
Niech stale będą obecni w twoich modlitwach.

3. Palec środkowy jest najwyższy z palców. 
Przypomina nam o naszych przywódcach, liderach, 
rządzących, tych, którzy mają władzę. 
Oni potrzebują Bożego kierownictwa.

4. Kolejny palec to palec serdeczny. 
Zaskakujące, ale jest naszym najsłabszym palcem. 
Przypomina nam on by modlić się za słabych, chorych, 
strapionych i obciążonych problemami. 
Oni potrzebują twojej modlitwy.

5. W końcu nasz mały palec, najmniejszy ze wszystkich. 
Powinien on przypominać ci o modlitwie za siebie samego. 
Kiedy zakończysz modlić się za cztery grupy wymienione 
wcześniej, twoje własne potrzeby ujrzysz we właściwej 
perspektywie i będziesz gotów by pomodlić się za 
siebie samego w sposób bardziej prawdziwy i skuteczny. Amen.

http://www.ateny.deon.pl/?cat=11

Apostołowie Piotr i Paweł

Apostołowie Piotr i Paweł

są filarami, na których Chrystus zbudował Kościół.

Piotr jest „Opoką” i pierwszym wśród uczniów.

Paweł, choć nie należał do grona Dwunastu, to jednak został wybrany przez Pana, aby zanieść Ewangelię poganom.

Piotr – mimo ludzkiej słabości – przez całe życie, aż do męczeńskiej śmierci, potwierdzał wyznanie złożone pod Cezareą Filipową:

„Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”.

Paweł, świadom łaski, jakiej doświadczył

od zmartwychwstałego Pana,

pragnął, aby przez niego

„dopełniło się głoszenie Ewangelii

i żeby wszystkie narody je posłyszały”.

Dziękujemy dzisiaj Bogu za tych

Bożych  „szaleńców”,

którzy bez wahania oddali życie za Chrystusa

i dzięki którym także my w Niego wierzymy.

Poznając Boga, poznasz siebie

Mt 16, 13-19

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów:

"Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?"  A oni odpowiedzieli: "Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków". Jezus zapytał ich: "A wy za kogo Mnie uważacie?" Odpowiedział Szymon Piotr: "Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego". Na to Jezus mu rzekł: "Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr - Opoka, i na tej opoce zbuduję  mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie".

Rozważanie do Ewangelii

Piotr dowiedział się kim jest po tym,

jak w Jezusie rozpoznał Mesjasza,

Syna Bożego.

Poznanie Jezusa prowadzi do poznania siebie.

Może to dziwne, ale tak właśnie jest.

Kto nie pozna Boga,

będzie miał problem z własną tożsamością.

A problemy z własną tożsamością

prowadzą do wielu życiowych błędów.

Bóg Ojciec każdemu chce objawić swego Syna.

Musimy Mu jednak dać ku temu szansę.

Piotr dał ją - długo patrzył na Jezusa

i uważnie przysłuchiwał się Jego nauczaniu.

 

C e z a r e a    F i l i p o w a  -   Świątynia bożka Pana

 

Dlaczego Jezus zabrał uczni do Cezarei Filipowej?

Właśnie. Dlaczego? Po co otrzymaliśmy taką informację?

Cezarea Filipowa jest daleko od Jerozolimy. Jakieś 200 km na północ w linii prostej.Od Galilei, która także leży na północ, od Jerozolimy ciągle jest tam około 60 kilometrów.

Na dodatek taka wyprawa jest w „złą stronę”. Nie ma, pozornie, żadnego dobrego powodu, żeby Żyd wybierał się w taką podróż. Nie tylko bowiem w pogańskim terytorium trudno było zachować wszystkie przepisy prawa, jakich musieli przestrzegać Żydzi, ale dodatkowo jeszcze samo miasto Cezarea Filipowa było miejscem kultu bożka Pana.

Samo miasto rozbudował tetrarcha Herod Filip i nazwał je Cezareą na cześć cesarza Augusta Oktawiana. Tradycyjnie nazywało się ono Paneas od bożka Pana, który miał tam 14 miejsc kultu.

Świątynia bożka Pana stoi na olbrzymiej skale, mającej kilkadziesiąt metrów szerokości i kilkanaście wysokości.

Ma także szczelinę, która uważana była za bramę piekielną, nie mającą dna. Wypływa z niej rzeka Jordan. Jest to największe, najobfitsze źródło tej życiodajnej rzeki.

Jedną z form kultu bożka Pana było wrzucanie dzieci do tej szczeliny. Gdy z wodą nie wypłynęła krew, wierzono, że bożek przyjął ofiarę. Współczesnym Jezusa musiało się wydawać, że taka świątynia będzie stała wiecznie. Taki fundament wydawał się nie do ruszenia.

Właśnie do tej skały Jezus przywiódł swych apostołów i zapytał ich, za kogo go uważają. Piotr odpowiedział, że za Syna Bożego i otrzymał w zamian niesamowitą, niewiarygodną obietnicę.